Gisteren moest ik een stukje van mijn dakpannenklei uit mijn moestuin meenemen naar mijn cursus over bodem. Ik had niet veel tijd maar ben toch met een spade even naar de moestuin gegaan. De peultjes zien er goed uit, de sugar snaps zijn me iets te klein. Eerder deze week heb ik aardappelen geplant, daar verwacht ik nog niets van. Bij de spinazie zag ik volgens mij wat opkomen! Hopelijk is het spinazie en geen onkruid. Bij de wortels en wortelpeterselie heb ik bezorgd wat langer staan turen. Ik heb wat oprukkende brandnetels er uit gerukt en als mulch langs de randen van de moestuinbedden gegooid. Eigenlijk wil ik daar brandnetelgier van maken, maar daar heb ik grote emmers voor nodig en zoek daar liever iets gerecycled (en gratis) voor dan dat ik nieuwe emmers ga kopen. Misschien durf ik deze week langs de snackbar om te vragen of ze oude mayonaise emmers hebben - die tip las ik bij het inlezen op een DIY wormenhotel.
Er is het ‘moestuinieren als hobby’, waar je de mooiste moestuinproducten voor kunt kopen. Daar zijn genoeg memes over te vinden, met teksten als “geniet van deze tomaat, hij kostte 90 euro.” Er is ook het ‘moestuinieren om te overleven’, daar lees en zie je steeds meer over; iets met een onzekere wereld waarin mensen steeds zenuwachtiger worden.
Dat vraagt serieuze bouwvaardigheden, of geld, om constructies neer te zetten die je helpen aan de randen van het groeiseizoen. Maar ik heb een moestuin op het land van buren, zolang zij dat willen. Deze mensen vinden het vooralsnog hartstikke leuk dat er moestuiniers van allerlei pluimage hun erf op komen, maar zijn, met alle respect, 80+ dus een diepte investering daar vind ik gewoonweg riskant. En misschien sluit het ook simpelweg aan op mijn inborst. In ieder geval, de supermarkten zijn vooralsnog gevuld en we zullen niet omkomen als de oogst mislukt. Dus ik doe mijn best met de beperkte middelen die ik voorhanden heb en accepteer dat het niet 365 dagen eten uit eigen tuin wordt. Stiekem hoop ik natuurlijk wel een aantal maanden aanzienlijk te eten van eigen groenten en fruit.
Het is al weer bijna april, dan begint het Grote Zaaien echt. Ik heb dit jaar toch maar weer een grote excel lijst gemaakt waarin ik kan selecteren wat ik deze maand kan zaaien. Met dat lijstje verzamel ik de zakjes zaad en zet ze in een bakje op mijn oppottafel. Zo hoef ik niet de hele tijd met de computer in de hand te tuinieren en kan ik als ik een half uurtje over heb wat zaden voorzaaien. En vaak kun je verrassend veel in een half uurtje. En met verrassend bedoel ik: elke keer weer verrast me dat. Ik heb ook een tas met standaard benodigdheden klaar staan voor als ik even naar de moestuin kan. En ik doe ook iets heel onorthodox, waarbij ik niet zeker weet of het werkt: ik heb niet echt een beplanintingsplan. Dat vind ik namelijk echt heel saai én ingewikkeld om te maken, geen goede combinatie. Ik was het van plan, echt! Maar na een winter met keuzestress naar mijn blanco schema staren heb ik me er bij neergelegd dat het er niet is. Ik teken nu op een a4tje waar ik wat heb geplant, nadat ik het geplant heb. Ik weet welke groenten er bij de rekken moeten, en de rest vul ik aan terwijl ik bezig ben in de tuin. Waarschijnlijk is het heel onverstandig, maar als het alternatief is dat er niets staat omdat ik hier op stuk loop, is het ook zonde.
Dit zijn kleine manieren waarop ik het mezelf makkelijker maak om te moestuinieren; om de tijd, ruimte en mogelijkheden die ik heb, te gebruiken. Hebben jullie ook dit soort hacks? Ik ben benieuwd.
Member comments