Ik denk altijd, als de vakantie weer voorbij is heb ik super veel tijd en ga ik al die dingen aanpakken die achterstallig zijn, oftewel: alles in huis en de tuin en voor mijn opleiding weer op rolletjes hebben. Want ik heb zoveel tijd als de kinderen op school zijn, toch? Op de een of andere manier is het elke keer weer zoals nu, de vrijdag ná de vakantie, waarop ik moet concluderen: er is chaos. Misschien zelfs wel meer dan in de week dat de kinderen thuis waren.
Ik ben geen tijdmanagement goeroe, maar ik vermoed dat een combinatie van onderstaande processen me in de weg zit:
1) er is wat achterstallige chaos ontstaan, die bovenop de huidige chaos komt, waardoor het geheel nogal overweldigend chaotisch lijkt waardoor ik het lastiger vind om te beginnen;
2) ik vond dat ik wel even mocht genieten van de rust na een week lang iedereen om me heen hebben en zorgen dat iedereen een fijne vakantie had;
3) het is niet heel veel erger dan normaal aan het eind van een week maar ik had wel veel hogere verwachtingen van wat er gebeurd zou zijn; of
4) ik had te veel verwachtingen van de hoeveelheid tijd die ik tot mijn beschikking had en wilde daar te veel in en/of kon toen niet goed kiezen wat ik moest doen en bleef daar een beetje in hangen.
5) de lente brak aan en we gingen lekker naar buiten en vergaten prompt dat er binnen nog dingen moesten gebeuren die we anders tussendoor doen.
Misschien wel de belangrijkste les die ik de afgelopen jaren heb geleerd is om dit te zien, te accepteren en weer gewoon met de routine beginnen zonder boos te worden op mezelf of alles in een keer moet inhalen (of nog erger: geen leuke dingen mogen doen tot het klaar is, wie herkent dat?! Waarom doen we onszelf zoiets aan?!). Ik ben dus gister gewoon gaan zwemmen en op tijd naar bed gegaan. Vandaag weer een nieuwe dag. Wanneer doe je meer is volgens mij vooral: wanneer je gewoon begint waar je bent. Iets doen is beter dan niets doen.
Ik haalde vanmorgen de beschermende plastic bakken van mijn zaailingen (die ik er 's nachts overheen zet om ze te beschermen tegen de kou en naaktslakken - de eerste is al weer gespot.....) en het ziet er al serieus uit! Het is nu echt begonnen. De afgelopen week heb ik peultjes, sugar snaps en doperwten gezaaid, en vervolgens scheutjesbroccoli en spitskool. Ook heb ik dit jaar weer de zaden van de artisjok gezaaid. Vorig jaar had ik twee zaailingen opgekweekt maar iets te ongeduldig, te snel, buiten gezet. En ze waren vrij snel verdwenen. Dit jaar hoop ik twee of drie artisjok planten in mijn tuin te kunnen zetten en heb me vast voorgenomen ze te vertroetelen tot ze niks anders meer kunnen dan groot groeien. Het zijn meerjarige planten uit het Middellandse zeegebied, dus als het niet te hard vriest, heb ik er jaren plezier van. Met klimaatverandering ga ik er van uit dat dat grotendeels goed zal komen. Ik ben nog niet terug in de moestuin geweest om de andere bedden klaar te maken, ook omdat ik een fikse blessure had opgelopen, maar zaterdag ga ik nog een bed klaar maken en dan gelijk er wat in zetten als het lukt. Dan kan ik volgende week de kweektrays weer gebruiken voor de zaailingen van maart. Ik hoop trouwens dat mijn aspergeplanten deze winter hebben overleefd, want ik heb ze dus per ongeluk de hele winter buiten laten staan. En mag het alsjeblief dit weer blijven? Die zon die je huid verwarmt, wat heb ik hem gemist!
Member comments